Tell-a-Friend Print pagina Terug
ANALYSE CO2-Markt: nervositeit bij handelaren
16-11-2009
De CO2-prijs schommelt de laatste weken tussen de € 13 en € 14 voor het december 2009-contract. Hij staat nu op € 13,50 (olie en stroomprijzen trekken wat aan). De CDM-credits uit ontwikkelingslanden blijven wat prijs en volume betreft achter. Met de groei die in de Euro-landen weer 0,4% toeneemt lijkt het met het overschot aan emissierechten snel afgelopen. Over 2009 hebben veel industriële sectoren nog emissierechten over. Maar gedurende het afgelopen jaar is veel van dat overschot al aan de markt aangeboden.
Door Jos Cozijnsen
De groei in Nederland alleen al blijkt groter dan de reservepot van 18 miljoen ton emissierechten t/m 2012 aan emissierechten voor nieuwkomers. Het totale aantal aangevraagde emissierechten aan uitbreidingen, nieuw bedrijven en nieuwe energiecentrales overschrijdt de pot met twee miljoen ton (Emissiehandel Nieuwsbrief vanuit 13 november VROM: http://www.emailnieuwsbrieven.nl/sbox/ecofys/default.asp?briefid=11824#titel1 ). Bij toewijzing zal de Emissie-autoriteit de kaasschaaf hanteren en krijgt iedereen wat minder.
Hieruit blijkt dat in eerste instantie, het totaal aantal rechten voor de periode 2008-2012, 10% onder de emissies in 2005, op zich een significant tekort creëerde. De economische crisis blijkt het tekort wel enige jaren te hebben uitgesteld.
Een ‘double dip’ wat overschot aan emissierechten betreft lijkt niet te gebeuren. Al geeft Barclays Capital aan dat de CO2-prijs eind dit jaar en begin 2010 nog 2 euro kan zakken. Voor de volgende periode na 2012 verwacht Pointcarbon van 28 Euro in 2013 tot 40 euro in 2020. Energiebedrijven zijn na 2012, wat emissierechten betreft, volledig van veilingen en de CO2-markt afhankelijk.
Nervositeit
Handelaren zijn nerveus over de uitkomst van de mondiale klimaattop in december in Kopenhagen (http://unfccc.int/2860.php ) en het effect op de markt en de lange termijn CO2-prijzen. De handelsvolumes zijn niet hoog (zo’n 14 miljoen per dag). De markt wil graag de bovengrens testen en een ‘forward curve’ zien. En investeerders willen weten wanneer innovatie lonend wordt. Het was eenvoudig geweest als er in december een nieuw verdrag ligt met een reductiedoel in 2020 van 30%. Maar nu hebben wereldleiders in Singapore bijeen op de vergadering van de Asia-Pacific Economic Cooperation (Apec), op initiatief van de Deense premier, die de klimaattop voorzit, voorgesteld dat in 2 stappen te doen:
1. In december dit jaar afspraken maken over het na Koppenhagen al beginnen met financieren van klimaatmaatregelen en -bescherming in ontwikkelingslanden en afspraken maken over de bescherming van tropische bossen. En er kan verder gewerkt worden aan de architectuur, afspraken om CDM te verbeteren, nieuwe instrumenten te ontwikkelen etc.
2. een mandaat afspreken om te onderhandelen over een juridische instrument voor 2020 en 2050 uiterlijk december 2012. Dat geeft de VS de tijd om in de Senaat een emissiehandelssysteem uit te werken met reducties voor 2020 en 2050; die is in Kopenhagen nog niet zover. Het besluit in Bali van december 2007 bevatte zo’n mandaat niet en het was afgesproken voordat Obama president werd.
Opgeschroefde verwachtingen ten spijt, het is een goed voorstel. Want de 190 landen waren ook nog niet zover. De Kyoto Protocol-verplichtingen lopen tot 2013. Dus 2010 is met 2 jaar ratificatie nog net op tijd, als de VS dan maar meedoen. En Obama probeert aldaar op bezoek, ook China mee te krijgen.
Na Kopenhagen kan de CO2-prijs hierdoor inderdaad even 2 euro naar beneden. Maar dat heeft dan niet te maken met schaarste aan emissierechten, maar met het feit dat beleggers en speculanten de markt dan even zullen laten voor wat het is om later weer terug te keren.
Bron: EnergieGids.nl
