Tell-a-Friend Print pagina Terug
ANALYSE: CO2-markt: Winsten voor daghandelaren; nog geen robuuste prijsstijging
01-09-2009
Afgelopen zomer was er een grote volatiliteit in de CO2-prijs, waarbij de prijs tussen de range van 13 en 15 euro per ton CO2 schommelde. Medio augustus raakte de CO2-handelsprijs zelfs de 16 euro, de hoogste prijs sinds drie maanden. Deze verhoging werd tijdelijk veroorzaakt door de hete zomer. Hierdoor stookten energiebedrijven extra en werden emissierechten schaarser door de beperkte liquiditeit en de afwezigheid van industrie die eventueel overschot aan emissierechten kan verkopen. Deze snelle stijging was van korte duur.
door Jos Cozijnsen
De verkoop door extra winstnemingen nam daarna begrijpelijkerwijs snel toe en de prijsstijging stopte en het niveau kwam weer op de 15 euro terecht. Dit komt ook doordat het in diverse segmenten van de energiemarkt momenteel rustig te noemen is: de olieprijsstijging stokt (nu 72 dollar), de gasprijs in het Verenigd Koninkrijk is laag en de stroomprijs in Duitsland daalde. De ‘spread’ tussen emissierechtenprijs en die van CDM-credits nam toe tot 2 euro. Dat is een verder teken dat er nog geen zicht is op een verscherping van de algehele vraag en aanbod situatie op de CO2-markt.
Voor de rest van 2009 verwacht analist Pointcarbon ook een prijsniveau van maximaal 17 euro per ton CO2, gestaag toenemend naar gemiddeld 30 euro in 2013, als er met name voor de energiesector geen gratis emissierechten meer versterkt worden. De vraag is wanneer de voorziene CO2-prijsstijging doorzet: dat hangt af van wanneer de economie precies weer aantrekt en wanneer en tegen welk prijsniveau energiebedrijven al voor 2013 extra emissierechten kopen en gaan ‘banken’ voor na 2013. Er worden al stroomcontracten voor 2013 verhandeld; sommige energiebedrijven zullen daarbij meer ‘forward looking’ zijn dan anderen en de schaarste na 2012 inboeken in de stroom-prijs.
Europa
Op emissiehandelsvlak zijn er weinig ontwikkelingen in Brussel. Dat zal pas weer
gebeuren na de klimaattop in Kopenhagen in december. Daarna zal de Europese
Commissie moeten vaststellen of het Klimaatakkoord ambitieus genoeg is. Als dat
het geval is kan de doelstelling van 20% naar 30% in 2020 t.o.v. 1990, zal er
meer gebruik gemaakt mogen worden van project-credts uit ontwikkelingslanden en
van credits voor het tegengaan van ontbossing. Is het akkoord minder ambitieus
(bijvoorbeeld geen doel voor de VS en geen bijdrage van China) en loopt de
Europese industrie gevaar marktaandeel te verliezen aan klanten die geen
CO2-kosten hebben, dan zal het aandeel gratis te verstrekken emissierechten voor
deze sectoren waarschijnlijk worden opgehoogd. Want verplaatsing van productie
zou tot ‘carbon leakage’ elders leiden. Dat geldt vooral in de staal- en
chemiesectoren.
De Europese Commissie heeft een lijst opgesteld die hiervoor kwetsbaar zijn. De lijst wordt in het najaar definitief door de EU vastgesteld (zie: http://ec.europa.eu/environment/climat/emission/carbon_en.htm ). De gratis emissierechten zullen dan op basis van een benchmark worden vastgesteld: x ton CO2 per x ton product. Onderzoeken en consultaties daarover zijn in volle gang (zie hier: http://ec.europa.eu/environment/climat/emission/benchmarking_en.htm
Internationaal
De politieke aardverschuiving in Japan, waarbij de LDP voor het eerst sinds de
jaren vijftig de meerderheid heeft verloren aan de Democratic Party of Japan
(DPJ), creëert nieuw momentum voor de klimaatonderhandelingen. Van de nieuwe
premier Hatoyama wordt n.l. verwacht dat hij verdergaande CO2-doelstellingen
voor 2020 dan zijn voorganger wil zien (25% reductie) en ook meer aansluiten bij
internationale samenwerking en de CO2-markt. In Nieuw-Zeeland zijn de kansen op
een emissiehandelssysteem na een consultatie vergroot. Ook de Australische
regering zal een nieuw voorstel voor een emissiehandelssysteem doen, waarbij
aangesloten wordt bij Nieuw Zeeland en de CDM-credits van het Kyoto Protocol.
Ook al had het parlement een eerder wetvoorstel afgewezen, de regering verwacht
dat de wet, met wijzigingen uiteindelijk zal worden aangenomen.
Spanning is er rond de Amerikaanse Senaat (www.senate.gov), waar begin september een voorstel voor een economiebrede CO2-emissiehandel verwacht wordt. De democratische voorzitter van de Milieucommissie van de Senaat, senator Barbara Boxer, wacht met indiening tot er meer zekerheid is van steun binnen beide partijen. Dat zal betekenen dat er meer emissierechten moeten komen voor de raffinaderijen, meer kansen voor staten met overwegend landbouw, meer steun voor CO2-opslag in kolenstaten en groter belang voor kernenergie. Ook vragen sommige sectoren, net als in de EU, voor maatregelen tegen ‘carbon leakage’.
Bron: EnergieGids.nl / Jos Cozijsen is CO2-emissiehandelsdeskundige, www.emissierechten.nl
