Tell-a-Friend Print pagina Terug
ANALYSE CO2-markt in juli: weinig volume, wel robuust prijsbeeld
03-08-2009
Zonder nieuwe lange termijn signalen en met lage handelsvolumes – hooguit 15 miljoen op een dag, waar dat voor de zomer meer dan 20 miljoen ton was – laat de CO2-markt toch een robuust prijsbeeld zien. De prijs schommelt rond de range van 13 en 14 euro per ton.
Opwaartse schommelingen worden veroorzaakt door:
- Overschot aanbod en lagere prijs kolen; die is nu $67 per ton; voor levering kolen in 2010 betaalt men $ 84. Dus momenteel meer CO2 in energiesector, terwijl in eerdere zomers meer gas werd gebruikt. De Britse f’uel-switch’ prijs ligt nu evenwel rond de 17 euro.
- Uitschakelen kerncentrales in Duitsland: meer kolen en gas;
- Korte prijsstijgingen olie
Neerwaartse schommelingen worden momenteel beïnvloed door:
- Huidige daling in het energiegebruik
- Winstnemingen als de CO2-prijs de Euro 14 grens overgaat.
- Extra aanbod van emissierechten door de industrie na de zomer
- Korte prijsstijgingen olie.
Prijsregulatie CO2 fundamenteel onjuist
De conclusies van de recente studie van de Britse NGO, Sandbag naar de
werking van de CO2-markt worden niet door iedereen gedeeld, al hebben de
Nederlandse media meer interesse in de kritiek op het emissiehandelssysteem dan
in kritische lezing van het rapport zelf (zie “CO2-rechten leiden tot grote
overwinsten voor industrie.”:
http://www.energiegids.nl/details.tiles?doc=/content/energie/nieuws/2009/07/22/CO---sandbag.xml
. Want de genoemde overschotten zijn overdreven en zouden als het zo zou zijn al
lang tot instorting van de CO2-prijs hebben geleid.
Sandbag zegt dat er een overschot van 400 miljoen ton emissierechten is tot 2012
en dat de industrie daar euro 5 miljard aan gaat verdienen. Men wijt dat aan te
royale toekenning van CO2-rechten en de economische crisis waardoor de emissies
zijn gedaald (!). Natuur en Milieu grijpt het rapport aan en wil dat de overheid
in het emissiehandelssysteem ingrijpt, de CO2-plafonds voor bedrijven aanscherpt
zodat de CO2 prijs stijgt; zie:
http://www.snm.nl/page.php?pageID=88&itemID=5251
. Men wil dat CO2-opslag daardoor betaalbaar wordt en de veiling van
emissierechten meer opbrengt zodat er meer subsidie voor duurzame energie komt.
Dit zijn lovenswaardige doelen, maar tijdens de rit ingrijpen in het emissiehandels-systeem is fundamenteel onjuist. Er is momenteel gewoon minder productie, lagere CO2-emissies en dus minder vraag naar CO2-rechten. Je haalt dus met minder geld je klimaatdoelen. Het risico van ingrijpen is dat de industrie later gaat klagen als de economie en de CO2-prijs aantrekt. Want door de kredietcrisis en lage CO2-prijs worden duurzame investeringen uitgesteld. Dat wordt later weer goedgemaakt als het tekort aan emissierechten vanaf 2012 toeneemt en de prijs naar 30 Euro stijgt. Door ‘banking’ van emissierechten voor 2012 stijgt de prijs al eerder. Prijsregulering hoeft dus ook niet. Prijsregulering is in de EU niet haalbaar; een CO2-heffing voor de industrie en energie werd jaren lang vergeefs besproken, waarna het emissiehandelssysteem werd ingevoerd. En het toegekend aantal emissierechten na 2008 is 10% minder dat de bedrijven in 2005 aan emissies hadden: me dunkt geen overallocatie.
Robuuster prijs op de langere termijn.
Ook voor de rest van 2009 wordt een CO2-prijs verwacht rond dit niveau. Dat komt door grote onzekerheden in de energiemarkt, wat de helft van CO2-emissies betreft:
- Onzekerheid over de uitfasering van kernenergie aan de ene kant en uitval van kerncentrales aan de andere kant;
- Uitstel bouw schonere kolencentrales en centrales met CO2-afvang en -opslag
- Tegenvallende windenergie-opbrengsten;
Ook op de langere termijn zijn onzekerheden in de energiesector groot, juist door de opwarming die al op gang is gekomen door de klimaatverandering. Uit een recente enquête van het Duitse ZEW in de energiesector verwacht driekwart van de geïnterviewden dat de opwarming vaker problemen met kerncentrales oplevert en ook het stilstaan van centrales als koelwater minder voorhanden is, windenergie achterblijft en door droogte in delen van de EU de waterkracht vermindert (zie hier: http://www.zew.de/de/topthemen/meldung_show.php?LFDNR=1251&KATEGORIE=TOP . Dit alles zal kolenstroom vermeerderen en dus ook de CO2-prijs verhogen.
Voor deze onzekerheid komt het lange termijn signaal in de plaats dat toch zeker van de Klimaattop in december Kopenhagen wordt verwacht. De EU heeft al besloten, ook als er dan nog geen nieuw Klimaatverdrag komt, de toekenning van emissierechten vanaf 2013 jaarlijks 1,72% te verminderen tot 21% reductie in 2020 t.o.v. 2005. Mocht de VS en China nog niet tot een klimaatakkoord zijn gekomen en in de VS nog geen emissiehandelssysteem worden vastgesteld, dan wordt dat toch zeker binnen niet al te lange tijd daarna verwacht. Voor de korte termijn is dat nog niet zo ambitieus; maar zodra men beseft dat het systeem kosten bespaart, kunnen lange termijn doelen worden aangescherpt en door ‘banking’ de prijs al eerder stijgen.
Jos Cozijnsen, www.emissierechten.nl
